เฮฮาตามประสาเพื่อนซี้! เบ็คแฮม เปิดใจกับ แกรี่

เป็นที่รู้กันดีว่า เดวิด เบ็คแฮม และ แกรี่ เนวิลล์ นับเป็นหนึ่งในคู่เพื่อนรักที่สนิทกันมากที่สุด หลังจากพวกเขาอยู่รุ่นเดียวกันในอะคาเดมี่ของ แมนเชสเตอร์ ยููไนเต็ด, ก้าวขึ้นมาสู่ทีมชุดใหญ่ของ “ปีศาจแดง” ได้พร้อมๆ กัน, ประจำการทางฝั่งขวาเหมือนกัน, ประสานงานกันได้อย่างยอดเยี่ยม และต่างก็ประสบความสำเร็จอย่างมาก

ด้วยเหตุนี้ เวลาที่คุยอะไรกันแล้วนั้นพวกเขาก็จะพูดกันแบบเปิดอกอย่างเต็มที่ และมีบรรยากาศที่ร่าเริงสุดขีด ซึ่งล่าสุุด แกรี่ ได้ไปหา เบ็คแฮม พร้อมกับยิงคำถามมากมายสำหรับการทำรายการให้ สกายสปอร์ตส์ สื่อกีฬาชั้นนำของอังกฤษ และวันนี้เราจะนำเสนอบางหัวข้อจากบทสัมภาษณ์ดังกล่าว

แกรี่ : ประตูที่เจ๋งที่สุดที่เคยยิงได้ ? เบ็คแฮม : กรีซ ประตูกับ กรีซ (ฟุุตบอลโโลก 2002 รอบคัดเลือก ที่ทำให้ อังกฤษ เป็นแชมป์กลุ่ม) แกรี่ : อ้าว ไม่ใช่ไอ้ลูกที่ยิงครึ่งสนามนั่นหรอกเหรอ ? เบ็คแฮม : เออว่ะ ลืมลูกนั้นไปเลย เออ ลูกนั้นแหละ แกรี่ : ลูกครึ่งสนามนั่นมันทำให้นายโด่งดังจนเป็นที่รู้จักกันเลยนี่นะ เบ็คแฮม : ใช่ๆ

เฮฮาตามประสาเพื่อนซี้! เบ็คแฮม เปิดใจกับ แกรี่

แกรี่ : มีรอยสักทั้งหมดกี่อัน ? ฉันเคยอ่านเจอในอินเตอร์เน็ตว่านายมีรอยสักทั้งหมด 67 อัน หรือไม่ก็ 80 อันนี่แหละ นายรู้จำนวนที่ชัดเจนไหม เบ็คแฮม : ตอนนี้ฉันน่าจะมีสัก 81 อันได้มั้ง น่าจะ 81 อันแหละ แกรี่ : ฉันจำอันแรกของนายได้นะ เบ็คแฮม : ตอนนั้นพอสักเสร็จแล้วฉันก็ไปค้างบ้านนายทันทีเลย ไม่ดิ อันนั้นเป็นรอยสักอันที่ 2 อันแรกน่ะฉันสักชื่อ บรู๊คลิน เอาไว้ตรงช่วงล่างๆ ของด้านหลัง รอยสักอันที่ 2 มันเป็นรูปเทวดา แล้วจากนั้นฉันก็ไปค้างที่บ้านนาย แล้วรอยสักมันก็ซึมจนติดอยู่กับเตียง

เฮฮาตามประสาเพื่อนซี้! เบ็คแฮม เปิดใจกับ แกรี่

แกรี่ : รอยสักอันไหนที่นายชอบมากที่สุด ? เบ็คแฮม : อันที่ชอบมากที่สุดน่ะเหรอ… แกรี่ : จะว่าไป ทำไมนายถึงชอบทำรอยสักนักล่ะ ? เบ็คแฮม : ติดมาจากพ่อฉันน่ะ แกรี่ : พ่อนายเนี่ยนะ ? เบ็คแฮม : ใช่ พ่อฉันเอง ท่านทำรอยสักตามแบบที่คนสมัยก่อนชอบทำกัน อย่างพวกรูปเรือหรืออะไรประมาณนั้นน่ะ ท่านยังสักชื่อพ่อกับแม่ของท่านด้วย ส่วนอันที่ฉันชอบมากที่สุดน่ะเหรอ…เลือกยากนะ คงจะเป็นรอยสักชื่อลูกๆ ของฉันน่ะแหละ แกรี่ : ชื่อลูกๆ นะ เบ็คแฮม : …..แล้วก็ วิคตอเรีย ด้วย เพิ่มเข้าไปหน่อย

เฮฮาตามประสาเพื่อนซี้! เบ็คแฮม เปิดใจกับ แกรี่

แกรี่ : เวลาอยู่ที่บ้าน อะไรที่นายทำแล้วมักจะทำให้ วิคตอเรีย หงุดหงิด ? เบ็คแฮม : น่าจะมี 1-2 อย่าง คือฉันน่ะมีนิสัยชอบทำแบบนี้ เสียงกระแอม แกรี่ : อันนี้ติดมาจากเจ้านาย (เซอร์ อเล็กซ์ เฟอร์กูสัน) นี่หว่า เบ็คแฮม : เธอไม่ค่อยชอบน่ะ แกรี่ : แล้วนายทำอย่างนั้นทำไมวะ ปกตินายก็ไม่ได้ทำอย่างนั้นอยู่บ่อยๆ นี่หว่า เบ็คแฮม : ก็ฉันไม่ได้ทำแบบนั้นตลอดเวลาจริงๆ อาจจะไม่ได้ทำแบบนั้นบ่อยๆ ในช่วง 15 ปีหลังสุดอ่ะนะ แล้วก็อาจจะมีเรื่องอื่นๆ ที่ฉันทำให้เธอหงุดหงิดด้วย คือฉันน่ะเป็นพวกรักความสะอาดมากๆ ส่วนเธอไม่ได้เป็นอย่างนั้น คือหมายถถึงฉันเป็นคนเจ้าระเบียบน่ะ แกรี่ : นายแก้ต่างให้ว่าเธออาบน้ำได้นะ เบ็คแฮม : เออ เธออาบน้ำเหมือนคนปกติแหละ บางครั้งน่ะนะ

เฮฮาตามประสาเพื่อนซี้! เบ็คแฮม เปิดใจกับ แกรี่

แกรี่ : ชอบอะไรมากที่สุุดกับการที่แขวนสตั๊ดไปแล้ว ? เบ็คแฮม : ก็น่าจะเป็นเรื่องที่ฉันได้ทำในสิ่งที่ทำไม่ได้สมัยที่เรายังเป็นนักเตะ เพราะเมื่อยังเป็นนักเตะแล้วน่ะนายก็ต้องใช้ชีวิตอย่างเคร่งครัดมากๆ ต้องกินของที่ถูก ต้องดื่มของที่ใช่ เดินทางไปไหนมาไหนเองก็ไม่ได้ และฉันเองก็รักการเดินทางซะด้วย

แกรี่ : เท่าที่เคยไว้ทรงผมต่างๆ มา นายชอบทรงไหนมากที่สุด ? เบ็คแฮม : นอกจากทรงนี้น่ะเหรอ ? อืม ฉันชอบทรงสกินเฮ้ดอยู่เสมอ ฉันรักทรงสกินเฮ้ด เพราะมันทำให้เรื่องต่างๆ ง่ายดาย นายไม่ต้องทำอะไรกับมันเลย ดังนั้นฉันเลยชอบทรงสกินเฮ้ด แกรี่ : มีโอกาสที่นายจะกลับไปไว้ทรงนั้นอีกไหม เบ็คแฮม : ก็มีแหละ

แกรี่ : แล้วทรงผมทรงไหนที่ทำให้เกิดเรื่องวุ่นมากที่สุดล่ะ ? เบ็คแฮม : นายก็รู้ดีนี่หว่า แกรี่ : ทรงโมฮอว์คใช่มะ ? เบ็คแฮม : นายก็รู้ดีอยู่แล้ว ก็น่าจะทรงโมฮอว์คนั่นแหละ แกรี่ : นายได้ไว้ทรงนั้นนานแค่ไหนน่ะ ? เบ็คแฮม : ก็ได้ไว้ทรงนั้นจนกระทั่งเจ้านายมาเห็นอ่ะนะ พอเจ้านายมาเจอมันก็ต้องบอกลากัน เขาสั่งให้ฉันโกนมันซะในห้องแต่งตัวเลย นอกจากทรงโมฮอว์คก็คงจะมีทรงคอร์นโรว์ด้วย แกรี่ : ทรงอะไรฟะคอร์นโรว์น่ะ เบ็คแฮม : นายจำตอนเราเข้าพบ เนลมัน แมนเดล่า ได้ไหมล่ะ แกรี่ : อ๋อ แบบนั้นน่ะเอง เบ็คแฮม : ใช่

แกรี่ : นักเตะที่เก่งที่สุดเท่าที่นายเคยร่วมงานด้วย ? เบ็คแฮม : นักเตะที่เก่งที่สุุดเท่าที่เคยร่วมงานด้วยน่ะเหรอ นอกจากนายน่ะนะ อืม (ซีเนดีน) ซีดาน

แกรี่ : เมืองที่ชอบที่สุด ? เบ็คแฮม : ลอนดอน แกรี่ : ทุกวันนี้ก็ยังชอบมันงั้นเหรอ เบ็คแฮม : แหงดิ นายเองก็ใช้เวลาอยู่ที่นั่นตั้งเยอะไม่ใช่เหรอ แกรี่ : เออ ฉันเคยเกลียดมัน (ลอนดอน) แต่เดี๋ยวนี้… เบ็คแฮม : แต่ก่อนพวกนายทุกคนก็เป็นแบบนั้นกันหมดนั่นแหละ อี๋ ลอนดอน นั่น ลอนดอน นี่ แต่ทุกวันนี้พวกนายก็ไปอยู่ที่นั่นกันหมดแล้ว อย่างวันก่อน (นิคกี้) บัตต์ ยังส่งข้อความมาหาฉันเลยว่า -เบ็คส์ ช่วยจองที่นั่งในร้านอาหาร (ในกรุงลอนดอน) ให้หน่อยดิ- แกรี่ : บอกเลยนะ สิ่งที่เจ๋งที่สุดเกี่ยวกับการได้สนิทกับ เดวิด เบ็คแฮม ก็คือคุณจะได้ที่นั่งในร้านอาหารเสมอ มันน่าเหลือเชื่อมากๆ เขามีคนรู้จักเยอะสุดๆ

แกรี่ : ไอดอลในวัยเด็ก ? เบ็คแฮม : ไบรอัน ร็อบสัน แกรี่ : ใช่ เราทุกคนรู้ดี

แกรี่ : นอกจากฟุตบอล กีฬาไหนที่นายชอบมากที่สุด ? เบ็คแฮม : บาสเก็ตบอล แกรี่ : บาสเก็ตบอลเนี่ยนะ เบ็คแฮม : ใช่ แกรี่ : นายเพิ่งมาชอบเหรอ หรือชอบมานานแล้ว เพราะก่อนหน้านี้นายดููไม่เคยชอบบาสเก็ตบอลเลยนี่หว่า หรือเพราะเคยไปอยู่ที่ อเมริกา เหรอ ? เบ็คแฮม : ฉันชอบทุกอย่างเกี่ยวกับบาสเก็ตบอล ไม่ว่าจะเป็นความบันเทิง, การเล่นต่างๆ พวกเขาเป็นนักกีฬาอย่างแท้จริง ฉันรักทุกอย่างเกี่ยวกับบาสเก็ตบอล แกรี่ : แล้วใครเป็นนักบาสเก็ตบอลที่นายชอบที่สุด ? เบ็คแฮม : โคบี้ (ไบรอันท์) เพราะตอนนั้นฉันเองก็อยูู่ใน แอล.เอ. คือเขาน่ะเล่นได้ยอดเยี่ยมอยูู่เสมอ เพียงแต่ตอนนั้นพวกเขาได้แชมป์ด้วย แล้วก็ความเป็นคู่อริกันระหว่าง เลเกอร์ส กับ เซลติกส์ มันก็ดุเดือดมากๆ โคบี้ เป็นคนที่ต่างไปจากคนอื่น ตอนที่เราเป็นวัยรุ่นน่ะเวลาเราไปชมเกมกีฬาเราก็จะอยู่จนถึงวินาทีสุดท้าย หรือจนกว่าเสียงนกหวีดจะดังขึ้น เวลาฉันไปดูบาสเก็ตบอลฉันก็ทำแบบนั้นเหมือนกัน หลายคนไม่ชอบไปดูบาสเก็ตบอลกับฉันเพราะคนส่วนใหญ่จะเดินอออกจากสนามทันทีถ้าเกมมันขาดตอนเข้าช่วง 2 นาทีสุดท้าย แต่ฉันเลือกที่จะอยู่ในสนามจนกว่า โคบี้ จะเดินออกจากคอร์ท เพราะเขาเป็นนักกีฬาที่ยิ่งใหญ่ และเป็นคนที่ยอดเยี่ยม และเป็นคนที่เจ๋งที่สุด

แกรี่ : ตัวละครซูเปอร์ฮีโร่ที่ชอบที่สุด ? เบ็คแฮม : แบทแมน แกรี่ : ฉันชอบ โรบิน ว่ะ เบ็คแฮม : ฉันชอบชุุดของเขาน่ะ

แกรี่ : จากบรรดา 35 แอสซิสต์ใน พรีเมียร์ลีก ของ แกรี่ เนวิลล์ มีกี่ครั้งที่เป็นการผ่านบอลให้ เดวิด เบ็คแฮม ทำประตูได้ ? เบ็คแฮม : น่าจะเยอะพอประมาณนะ แกรี่ : …… เบ็คแฮม : ไม่ใช่เหรอ ? ทีมงาน : ครั้งเดียวครับ เบ็คแฮม : ครั้งเดียว !? อาจจะครั้งเดียวจริงๆ ก็ได้ เอาเป็นครั้งเดียวแล้วกัน

แกรี่ : นักเตะในอดีตคนไหนที่นายอยากร่วมงานด้วย ? ก็คือคนที่แขวนสตั๊ดไปก่อนที่นายจะเริ่มเป็นนักเตะน่ะ เบ็คแฮม : บ็อบบี้ ชาร์ลตัน เขาเป็นขวัญใจของคุณพ่อของฉัน เพราะงั้นชื่อกลางของฉันเลยเป็น โรเบิร์ต ไง แกรี่ : ฉันไม่รู้มาก่อนเลยนะเนี่ย เบ็คแฮม : จริงอ่ะ ? แกรี่ : จริง จะว่าไปนายก็เคยได้รางวัล บ็อบบี้ ชาร์ลตัน ตอนอยู่ในอะคาเดมี่ด้วยนี่ เบ็คแฮม : ใช่ เพราะงั้นฉันเลยอยากมีโอกาสเล่นร่วมกับ เซอร์ บ็อบบี้ มากๆ

แกรี่ : สมมุติว่าทีมนายได้ลูกฟรีคิกในนาทีสุดท้าย แต่นายเลือกตัวเองเป็นคนยิงไม่ได้ นายจะเลือกให้ใครเป็นคนยิงแทน ? เบ็คแฮม : ซีดาน ต้องเป็น ซิซู

– เด็กเกร็ดบอล –

เฮฮาตามประสาเพื่อนซี้! เบ็คแฮม เปิดใจกับ แกรี่